W to nie mogłam jej uwierzyć.
-Może i ty tak twierdzisz,ale ja zabijam.Nie mogę być wartościowa,kiedy morduję niewinnych.Wystarczy,że ty mnie zdenerwujesz i...i...mogłabyś tego w mojej obecności nie przeżyć!-powiedziałam i odwróciłam się,ocierając łzy.
-Dziękuję,Aideri,ale nie mogę być w twojej obecności dłużej...Mogłabym Cię skrzywdzić.Nawet,jeśli bym tego nie chciała...-szepnęłam i ruszyłam przed siebie.
<Aideri?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz