Od Nickiego cd. Black

-Okey. Już robi się ciemno. Idź na urwisko. Pamiętasz co Ci mówiłem?
-Ta. Jasne
-Okey. To ja idę po Night. Wiesz co? Najlepiej Cię teleportuję.
-Poradzę so...
-Ta, wiem- Teleportowałem nas. - Będę za jakieś pół godziny, ok?
-Okey.- powiedział
-Uśmiech. Szczery- powiedziałem sam uśmiechając się. Black odwzajemnił uśmiech.- To...- zmieniłem się w człowieka i zasalutowałem. Machnął łapą. Zacząłem biec do Night. Gdy wszedłem do jej jaskini siedziała na ziemi. Wciąż płakała.
-Cześć, jak się czujesz?- ukląkłem obok niej.
-Dobrze- mruknęła
-Już nie płacz, dobrze?- otarłem jej łzę- pewnie już długo tu siedzisz. Chodź, przejdźmy się- mówiłem spokojnie. Pomogłem jej wstać. Wyszliśmy.
-Dzięki- powiedziała. Uśmiechnąłem się.
-Wiesz... Black przeprosił mnie...
-Po raz kolejny...?
-Teraz na serio. Bardzo tego żałował. Wszystkiego
-Taa...
-Serio! Walił głową w drzewo. Chyba coś sobie z tej głowy wybił. Wiesz... słyszałem co myślał- uśmiechnąłem się
Odwzajemniła uśmiech. Dobry znak.
-Tak czy inaczej...
-Musisz mu wybaczyć, wiesz?- Dochodziliśmy do urwiska. Zobaczyła go i stanęła.
-Nalis...- cofnęła się. Złapałem ją.
-Bardzo się starał. Idź do niego. I porozmawiaj. Wiesz co teraz myśli?
-Prosi... żeby Ci się udało
-Yhm.
Zmieniła się w wilka i ruszyła w jego stronę. Misja wykonana! (ma się te zdolności psychologiczne, nie? :D)
Podszedłem do niego i przybiliśmy piątkę. Człowiek i wilk. Idealnie.
<Night?>